Şirketinizin alan adıyla gelen bir e-posta, çoğu müşteri ve tedarikçi için hâlâ “gerçek sizsiniz” demektir. SPF, DKIM ve DMARC olmadan bu varsayım teknik olarak zayıftır: bir başkası, sizin alan adınızı From satırında kullanarak sahte bir mesaj üretebilir. Bu yazı üç kaydın ne işe yaradığını, sık yapılan kurulum hatalarını ve Google ile Yahoo’nun yayımladığı gönderici kurallarını resmi kaynaklara dayanarak açıklar. Bir güvenlik garantisi veya “kurunca hiç sahte e-posta gitmez” vaadi değildir.

Üç kayıt ne işe yarar?

SPF (Sender Policy Framework), bir alan adının hangi e-posta sunucularının kendi adına gönderim yapabileceğini DNS’te ilan eder. Alıcı sunucu, mesajın dönüş yolundaki (envelope) alan adına bakarak gönderen IP’nin yetkili olup olmadığını sorgular. Mekanizma RFC 7208 ile tanımlanır.

DKIM (DomainKeys Identified Mail), gönderenin mesajın belirli kısımlarını özel anahtarıyla imzalamasını sağlar. Alıcı, DNS’teki genel anahtarla imzayı doğrular; böylece içerik yolda değiştirilmediyse ve imzalayan alan adı kontrolü sizdeyse bu görülebilir. Belirtim RFC 6376 üzerindendir.

DMARC (Domain-based Message Authentication, Reporting, and Conformance), From satırındaki alan adının SPF veya DKIM ile “hizalanıp hizalanmadığını” politikaya bağlar. Politika p=none, p=quarantine veya p=reject olabilir. Ayrıca raporlama adresleri tanımlanabilir. Belirtim RFC 7489 metnindedir.

Üçü birlikte çalışır. Yalnız SPF, iletme (forward) senaryolarında kırılgan olabilir. Yalnız DKIM, From alan adı imzalayan alan adından farklıysa DMARC’ı geçirmez. DMARC’siz SPF ve DKIM ise, alıcıya “bu alan adı sahteciliğe karşı ne yapılmasını istiyor?” sorusunun yanıtını vermez.

Neden şimdi, özellikle KOBİ’ler için?

Sahte fatura, sahte kargo ve “muhasebeden ödeme talebi” mesajları, teknik bir zaafiyeti istismar etmek yerine güvenilir bir isme bürünür. KVKK açısından da e-posta hem kişisel veri hem de bir iletişim kanalıdır; alan adınızın başkası tarafından kullanılması, müşterilerinizi dolandırabileceği gibi sizin itibarınızı da bozar.

Buna ek olarak büyük alıcılar artık asgari kimlik doğrulama ister. Google’ın Gmail gönderici yönergeleri 1 Şubat 2024’ten itibaren Gmail hesaplarına e-posta gönderen herkes için en az SPF veya DKIM, geçerli ileri ve ters DNS (PTR), TLS ve yüzde 0,3’ün altında şikâyet oranı bekler. Günde 5.000 veya daha fazla ileti gönderenler için çıtayı yükseltir: SPF ve DKIM birlikte, en az p=none düzeyinde bir DMARC kaydı, From alan adının SPF veya DKIM ile hizalanması, pazarlama ve abonelik iletilerinde tek tıkla abonelikten çıkma.

Yahoo’nun gönderici gereksinimleri aynı dönemde benzer bir çerçeve yayımlamıştır: tüm göndericiler için en az SPF veya DKIM, yüzde 0,3’ün altında şikâyet, geçerli DNS; toplu göndericiler için SPF ve DKIM, en az p=none ile geçerli bir DMARC politikası, hizalama ve kolay abonelikten çıkma. Yahoo, DMARC raporlarının (rua) izleme için özellikle yararlı olduğunu belirtir.

Küçük bir işletme “günde 5.000 iletiyi geçmem” diye bu kayıtlardan vazgeçmemelidir. Kurallar toplu göndericide daha serttir; fakat kimlik doğrulaması olmayan bir alan adı, hem sahteciliğe hem de teslimat sorununa açıktır. Google, kimliği doğrulanmayan iletilerin spam olarak işaretlenebileceğini veya 5.7.26 hatasıyla reddedilebileceğini belirtir.

Kurulumda sık yapılan hatalar

Tek bir SPF kaydı olmalıdır. İkinci bir v=spf1 kaydı eklemek, RFC’nin beklediği yapıyı bozar. Yeni bir gönderim hizmeti (örneğin bir kampanya aracı) kullanıyorsanız, bunun yetkili sunucularını mevcut kayda include ile ekleyin; ayrı bir SPF kaydı açmayın. SPF’nin DNS arama sınırı da vardır; çok sayıda include bu sınırı aşabilir.

DKIM anahtarını DNS’e koyup uygulamada imzalamayı unutmak, veya imzayı bir hizmette açıp seçici kaydını alan adına eklememek, “var görünür, çalışmaz” durumudur. Anahtar uzunluğu ve seçici adı, kullandığınız sağlayıcının belgesine göre doğrulanmalıdır.

DMARC’ı hemen p=reject yapmak, meşru iletilerinizi de kesebilir. Özellikle birden fazla gönderim hizmetiniz varsa, önce p=none ve raporlarla gerçek kaynakları izlemek, sonra quarantine ve gerekirse reject daha güvenli bir yoldur. p=none tek başına sahteciliği durdurmaz; Google ve Yahoo’nun toplu gönderici asgari şartını karşılar, politikanın kendisi henüz reddetmez.

From alan adıyla SPF veya DKIM alan adının hizalanmaması, DMARC’ın düşmesine yol açar. “Görünen gönderen” ile teknik gönderen farklıysa, bu bilinçli tasarlanmalıdır. İletilen (forward edilen) postalar SPF’yi bozabilir; bu, sizin kaydınızın yanlış olduğu anlamına gelmeyebilir.

Nihayet, kayıtları bir kez yazıp unutmak yaygındır. Gönderim hizmeti değişince SPF güncellenmezse, meşru postanız da yetkisiz görünebilir.

Nasıl doğrularsınız?

DNS kayıtlarınızı kendi ad sunucunuzda görün. Ardından kendi Gmail veya Yahoo adresinize bir deneme iletisi gönderip ileti kaynağında SPF, DKIM ve DMARC sonuçlarına bakın. Google Postmaster Tools, özellikle şikâyet oranını izlemek için resmi bir araçtır.

Ücretsiz mini dış yüzey güvenlik kontrolü, alan adınızın SPF, DKIM ve DMARC kayıtlarına dışarıdan, pasif bir bakış içerir. Bu bir sızma testi değildir, yazılı saldırgan yetkisi gerektirmez ve eksiksizlik garantisi vermez. Kapsamlı bir dış yüzey incelemesi veya e-posta altyapısı değişikliği için bize yazabilirsiniz.

Küçük bir işletmede bu iş çoğu zaman “bir kayıt yapıp bırakmak” olarak görülür. Oysa muhasebe yazılımınız, destek sisteminiz ve varsa kampanya aracınız ayrı göndericilerdir; her biri DNS’te yetkili görünmelidir. Kimliği net olmayan bir alt alan adından (örneğin rastgele bir kampanya alanından) gönderim yapmak, ana alan adınızı bir ölçüde yalıtır; fakat o alt alan adının da SPF, DKIM ve mümkünse DMARC’si olmalıdır. Aksi hâlde korumayı bir taraftan kurup diğer taraftan açık bırakmış olursunuz.

Politika sertleştirmesi ve sınırlar

p=reject sahteciliği zorlaştırır; iletilen postayı ve yanlış yapılandırılmış meşru göndericileri de vurabilir. Karar, raporlarınıza ve gerçek gönderim envanterinize dayanmalıdır. DMARC, alan adınızı korur; çalışanlarınızın başka bir alan adından gelen sahte iletilere tıklamasını tek başına önlemez. Farkındalık, ayrı bir kontroldür.

KVKK açısından bu kayıtlar, madde 12 kapsamındaki teknik tedbirlerden biri olarak düşünülebilir: kişisel verinin dolaştığı bir kanalın sahteciliğe karşı güçlendirilmesi. Yine de e-posta kimlik doğrulaması, bir uyum belgesi değildir.

Alan adınızın dışarıdan duruşunu görmek için ücretsiz kontrolü kullanabilir, kayıtları birlikte gözden geçirmek için iletişim formundan yazabilirsiniz. Bu yazı, DNS değişikliğinizin sonuçlarını garanti etmez; yayına almadan önce sağlayıcınızın belgesini ve bir deneme iletisini kontrol edin.

Kaynaklar